ภาษา

ความจริงเกี่ยวกับพระเยซู — มาเนะฮ์ อัล-โจฮานี

ความจริงเกี่ยวกับ


พระเยซู

 

โดย

ดร. มาเนะฮ์ อัล-โจฮานี

ข้อความอ้างจากอัลกุรอาน

คำนำ

บทนำ

มารีย์

ข่าวดีและการประสูติของพระเยซู

มิใช่พระบุตรของพระเจ้า

ภารกิจของพระเยซู

พระเยซูถูกยกขึ้นสู่ฟ้า

ประเด็นที่ควรพิจารณา

พระสันตะปาปาขัดแย้งกับไบเบิล

ศาสนากับวิทยาศาสตร์

หลักฐานสนับสนุนเรื่องราวในอัลกุรอาน

เหตุผลที่ขวางผู้คนจากอิสลาม

อิสลาม: เสียงเรียกตามธรรมชาติ

หนังสืออ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับอิสลามและคริสต์ศาสนา

จดหมายจากมุสลิมหญิงชาวอังกฤษ

บทนำ

ทำไมคริสเตียนจึงอ้างว่าพระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้า

 

ข้อความอ้างจากอัลกุรอาน

·

จงกล่าวว่า ‘โอ้ชาวคัมภีร์ จงมาสู่ถ้อยคำที่เสมอกันระหว่างเราและพวกท่าน คือเราจะไม่เคารพภักดีผู้ใดนอกจากพระเจ้า จะไม่ตั้งสิ่งใดเป็นภาคีกับพระองค์ และจะไม่ถือเอาคนใดในหมู่เราเป็นเจ้านายแทนพระเจ้า หากพวกเขาหันหลังให้ ก็จงกล่าวว่า จงเป็นพยานว่าเราเป็นมุสลิม’ (3:64)

·

พวกเขากล่าวว่า ‘พระเจ้าทรงรับเอาพระบุตร’ พระองค์ทรงบริสุทธิ์ พระองค์ทรงพอเพียงในพระองค์เอง ทุกสิ่งในชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นของพระองค์ พวกท่านไม่มีหลักฐานสำหรับเรื่องนี้ พวกท่านกล่าวถึงพระเจ้าในสิ่งที่ตนไม่รู้หรือ (10:68)

·

โอ้ชาวคัมภีร์ ทำไมพวกท่านจึงปฏิเสธสัญญาณของพระเจ้า ทั้งที่พวกท่านเองเป็นพยานอยู่ (3:70)

·

โอ้ชาวคัมภีร์ ทำไมพวกท่านจึงเอาความจริงปะปนกับความเท็จ และปกปิดความจริงทั้งที่รู้ (3:71)

ข้อความอ้างจากหะดีษ:

·

อบูฮุร็อยเราะฮฺรายงานว่า ศาสนทูตของอัลลอฮฺ — ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน — กล่าวว่า ‘ฉันเป็นผู้ใกล้ชิดกับพระเยซูบุตรของมารีย์ที่สุด ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า บรรดานบีเป็นพี่น้องร่วมบิดาแต่มารดาต่างกัน มารดาของพวกเขาต่างกัน แต่ศาสนาของพวกเขาเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีนบีคนใดระหว่างเราทั้งสอง’ (อัลบุคอรีและมุสลิม)

·

อบูฮุร็อยเราะฮฺรายงานว่า ศาสนทูตของอัลลอฮฺ — ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน — กล่าวว่า ‘ขอสาบานต่อพระผู้ซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ บุตรของมารีย์จะลงมาในหมู่พวกท่านในไม่ช้า ในฐานะผู้พิพากษาที่เที่ยงธรรม ท่านจะหักไม้กางเขน ฆ่าสุกร และยกเลิกญิซยะฮฺ — ภาษีที่ชุมชนซึ่งยอมรับการคุ้มครองของผู้ปกครองมุสลิม แต่สมาชิกไม่ได้เข้ารับอิสลามต้องจ่าย — ทรัพย์สินจะมีมากจนไม่มีใครรับ และการสุญูดครั้งเดียว — ท่าในละหมาดของมุสลิมที่หน้าผากแนบพื้น — จะดีกว่าโลกและทุกสิ่งในโลก’ (อัลบุคอรีและมุสลิม)

 

คำนำ

ข้อถกเถียงเกี่ยวกับบุคคลของพระเยซูคริสต์เป็นความแตกต่างสำคัญระหว่างอิสลามกับคริสต์ศาสนา ความแตกต่างนี้ทำให้ผู้ติดตามสองศาสนาแยกจากกัน มุสลิมมองพระเยซูคริสต์ว่าเป็นนบีผู้ยิ่งใหญ่ของพระเจ้า และรักเคารพท่านเช่นเดียวกับที่รักเคารพอับราฮัม โมเสส และมุหัมมัด ส่วนคริสเตียนถือว่าพระเยซูเป็นพระเจ้าหรือพระบุตรของพระเจ้า ซึ่งเป็นแนวคิดที่มุสลิมยอมรับไม่ได้ อิสลามสอนว่าพระเยซูไม่เคยอ้างเช่นนั้นเกี่ยวกับตนเอง อันที่จริง หลักคำสอนสำคัญทั้งหมดของคริสต์ศาสนาที่อิสลามปฏิเสธ ล้วนมีศูนย์กลางอยู่ที่บุคคลของพระเยซู โดยเฉพาะได้แก่:

1. ตรีเอกานุภาพ

2. ความเป็นพระเจ้าของพระเยซู

3. การเป็นพระบุตรของพระเจ้าของพระคริสต์

4. บาปกำเนิด และ

5. การชดใช้บาป

เป็นที่ชัดเจนว่าหลักความเชื่อทั้งหมดนี้เป็นผลจากการยกย่องพระเยซูคริสต์เหนือสถานะที่พระเจ้าทรงประสงค์ให้ท่านเป็น ความแตกต่างที่มุ่งอยู่กับบุคคลของพระเยซูเหล่านี้บดบังความคล้ายคลึงมากมายระหว่างคริสต์ศาสนากับอิสลาม ตัวอย่างเช่น ระบบศีลธรรมและการเน้นหลักการด้านมนุษยธรรม แม้แต่ความเชื่อที่มุสลิมมีเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์ก็ถูกบดบัง เช่น การประสูติจากหญิงพรหมจารี การพูดในเปล การทำปาฏิหาริย์ และการกลับมาอีกครั้งของพระเยซูคริสต์

บทความสองชิ้นต่อไปนี้มุ่งเสนอภาพที่แท้จริงของพระเยซูในอิสลาม และอธิบายว่าทำไมคริสเตียนจึงเบี่ยงเบนจากคำสอนดั้งเดิมของท่าน บทความแรกยังชี้ว่า นักวิชาการและนักคิดจำนวนมากที่ยังอยู่ในคริสต์ศาสนา ค่อย ๆ เห็นด้วยกับมุมมองอิสลามเกี่ยวกับพระเยซู โดยหลายกรณีไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ สิ่งนี้ตรงกับความเชื่อมั่นของผมที่ว่า ยิ่งการศึกษาทางวิทยาศาสตร์และไบเบิลก้าวหน้า ก็จะยิ่งสอดคล้องกับอิสลาม กล่าวอีกอย่างคือ ความจริงของอิสลามยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป พระเจ้าทรงชี้ถึงเรื่องนี้ในอัลกุรอานโองการต่อไปนี้:

เราจะให้พวกเขาเห็น

สัญญาณของเราในขอบฟ้าและในตัวพวกเขาเอง จนเป็นที่ชัดเจนแก่พวกเขาว่านี่คือความจริง (41:53)

เอ็ม. เจ.

 

บทนำ

มุมมองอิสลามเกี่ยวกับพระเยซูอยู่ระหว่างสองขั้ว ชาวยิวที่ปฏิเสธพระเยซูในฐานะนบีของพระเจ้าเรียกท่านว่าผู้แอบอ้าง ส่วนคริสเตียนถือว่าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้าและนมัสการท่านเช่นนั้น อิสลามถือว่าพระเยซูเป็นหนึ่งในบรรดานบีผู้ยิ่งใหญ่ของพระเจ้า และเคารพท่านเช่นเดียวกับอับราฮัม โมเสส และมุหัมมัด เรื่องนี้สอดคล้องกับมุมมองอิสลามเรื่องความเป็นหนึ่งของพระเจ้า ความเป็นหนึ่งของทางนำจากพระองค์ และบทบาทที่เสริมกันของสาส์นซึ่งบรรดาศาสนทูตของพระองค์นำมาต่อเนื่องกัน แก่นแท้ของอิสลาม คือการยอมตนโดยสมัครใจต่อพระประสงค์ของพระเจ้า ถูกประทานแก่อาดัม แล้วท่านถ่ายทอดแก่ลูกหลาน วิวรณ์ต่อมาทั้งหมดที่ประทานแก่โนอาห์ อับราฮัม โมเสส พระเยซู และสุดท้ายมุหัมมัด ล้วนสอดคล้องกับสาส์นนั้น พร้อมรายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า มนุษย์กับมนุษย์ มนุษย์กับสภาพแวดล้อม และเพื่อดำเนินชีวิตตามคำสั่งสอนของพระเจ้า ดังนั้น อิสลามจึงมองความขัดแย้งระหว่างศาสนาที่ได้รับวิวรณ์ว่าเป็นส่วนที่มนุษย์นำเข้าไปในศาสนาเหล่านั้น สถานะของพระเยซูในสามศาสนาสำคัญ ได้แก่ ยิว คริสต์ และอิสลาม ก็ไม่ควรเป็นข้อยกเว้น

แม้อัลกุรอานไม่ได้เล่าชีวประวัติพระเยซูอย่างละเอียด แต่ก็เน้นแง่มุมสำคัญของการประสูติ ภารกิจ และการยกท่านขึ้นสู่ฟ้า รวมทั้งวินิจฉัยความเชื่อของคริสเตียนเกี่ยวกับท่าน

 

มารีย์

เรื่องราวของพระเยซูในอัลกุรอานเริ่มจากการตั้งครรภ์ที่ให้กำเนิดมารีย์ มารดาของท่าน ภรรยาของอิมรอน ซึ่งเป็นมารดาของมารีย์ ตั้งปณิธานจะอุทิศลูกให้รับใช้พระเจ้าในศาสนสถาน ซะกะรียาผู้ดูแลมารีย์มักพบอาหารอยู่กับนาง เมื่อถามว่านางได้มาอย่างไร นางตอบว่ามาจากพระเจ้า โองการอัลกุรอานกล่าวว่า:

เมื่อภรรยาของอิมรอนกล่าวว่า ‘พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้ตั้งปณิธาน

จะอุทิศสิ่งที่อยู่ในครรภ์แด่พระองค์ โปรดรับจากข้าพระองค์ด้วย แท้จริงพระองค์ทรงได้ยินและทรงรอบรู้’ เมื่อนางคลอดบุตร นางกล่าวว่า ‘พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ข้าพระองค์คลอดบุตรเป็นหญิง… ข้าพระองค์ตั้งชื่อนางว่ามารีย์ และขอมอบนางกับลูกหลานไว้ในความคุ้มครองของพระองค์ให้พ้นจากชัยฏอนผู้ถูกสาปแช่ง’ พระผู้อภิบาลทรงรับเด็กหญิงด้วยความโปรดปราน และด้วยความดีงามของพระองค์ นางเติบโตอย่างงดงาม โดยซะกะรียาดูแล ทุกครั้งที่ซะกะรียาเข้าไปหานางในสถานที่เคารพภักดี เขาพบนางมีอาหารพร้อม เขาถามว่า ‘มารีย์ สิ่งนี้มาถึงเธอได้อย่างไร’ นางตอบว่า ‘จากพระเจ้า’ แท้จริงพระเจ้าทรงประทานปัจจัยยังชีพอย่างไม่จำกัดแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ (3:35–37)

 

ข่าวดีและการประสูติของพระเยซู

เมื่อมารีย์เติบโตเป็นหญิงสาว พระวิญญาณบริสุทธิ์ — มหามลาอิกะฮฺญิบรีล — ปรากฏแก่นางในรูปมนุษย์เพื่อนำข่าวเรื่องบุตรชายมาแจ้ง เราอ่านบทสนทนาต่อไปนี้ระหว่างมารีย์กับเหล่ามลาอิกะฮฺในอัลกุรอาน:

เมื่อเหล่ามลาอิกะฮฺกล่าวว่า ‘มารีย์ พระเจ้าทรงแจ้งข่าวดีแก่เธอถึงพระดำรัสหนึ่งจากพระองค์ ผู้มีนามว่าเมสสิยาห์ พระเยซูบุตรของมารีย์ ท่านจะได้รับเกียรติทั้งในโลกนี้และโลกหน้า และอยู่ในหมู่ผู้ใกล้ชิดพระเจ้า ท่านจะพูดกับผู้คนขณะอยู่ในเปลและเมื่อเติบใหญ่ และเป็นหนึ่งในผู้ประพฤติชอบ’ มารีย์กล่าวว่า ‘พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะมีบุตรได้อย่างไร ทั้งที่ไม่มีชายใดสัมผัสข้าพระองค์’ คำตอบคือ ‘เช่นนั้นแหละ พระเจ้าทรงสร้างสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ เมื่อทรงกำหนดสิ่งใด พระองค์เพียงตรัสแก่มันว่า “จงเป็น” แล้วมันก็เป็นขึ้น’ (3:45–47)

มารีย์ตั้งครรภ์อย่างอัศจรรย์และแยกตัวไปยังสถานที่ห่างไกลเพื่อรอคลอด อัลกุรอานในบทที่มีชื่อว่า ‘มารีย์’ บอกว่ามารีย์รู้สึกอย่างไร และชาวยิวกล่าวอะไรเมื่อนางพาเด็กกลับบ้าน:

นางตั้งครรภ์เขาและแยกตัวไปพร้อมกับเขายังที่ห่างไกล ความเจ็บปวดในการคลอดพานางไปที่โคนต้นอินทผลัม นางกล่าวว่า ‘หากฉันตายก่อนหน้านี้และกลายเป็นสิ่งที่ถูกลืมเสียก็ดี’ ผู้ที่อยู่เบื้องล่างนางเรียกว่า ‘อย่าเศร้าเลย ดูเถิด พระผู้อภิบาลของเธอทรงให้มีลำธารอยู่เบื้องล่างเธอ จงเขย่าลำต้นอินทผลัมเข้าหาตัว แล้วผลสดสุกจะร่วงลงมาหาเธอ จงกิน ดื่ม และคลายใจ หากเห็นมนุษย์คนใด จงบอกว่า “ฉันได้ตั้งปณิธานถือศีลอดแด่พระผู้ทรงกรุณาปรานี และวันนี้ฉันจะไม่พูดกับมนุษย์คนใด”’ ต่อมานางอุ้มเด็กไปหาหมู่ชน พวกเขากล่าวว่า ‘มารีย์ เธอทำสิ่งเลวร้ายยิ่งแล้ว น้องสาวของอาโรน พ่อของเธอไม่ใช่คนชั่ว และแม่ของเธอไม่ใช่หญิงไร้ความบริสุทธิ์’ มารีย์ชี้ไปที่เด็ก แต่พวกเขากล่าวว่า ‘เราจะพูดกับเด็กเล็กที่ยังอยู่ในเปลได้อย่างไร’ เขากล่าวว่า ‘แท้จริง ฉันเป็นบ่าวของพระเจ้า พระองค์ทรงประทานคัมภีร์แก่ฉันและให้ฉันเป็นนบี ทรงให้ฉันมีความจำเริญไม่ว่าจะอยู่ที่ใด และทรงกำชับฉันให้ละหมาดและให้ทานตราบที่มีชีวิต รวมทั้งให้ดีต่อมารดาของฉัน ไม่ได้ทรงให้ฉันเป็นคนหยิ่งยโสหรือชั่วร้าย ความสันติจงมีแก่ฉันในวันที่เกิด วันที่ตาย และวันที่ถูกให้ฟื้นขึ้นมาอีก’ (19:22–33)

 

มิใช่พระบุตรของพระเจ้า

ในบทเดียวกัน หลังจากข้อความอ้างข้างต้น พระเจ้าทรงยืนยันแก่มุหัมมัดและโลกทั้งมวลว่า สิ่งที่กล่าวมาคือความจริงเกี่ยวกับพระเยซู แม้คริสเตียนอาจไม่เชื่อ พระเยซูไม่ใช่พระบุตรของพระเจ้า ท่านเป็นบุตรของมารีย์อย่างชัดเจน โองการกล่าวต่อว่า:

นั่นคือพระเยซูบุตรของมารีย์ เป็นถ้อยคำแห่งความจริงซึ่งพวกเขาสงสัย ไม่สมควรที่พระเจ้าจะทรงรับเอาบุตร พระองค์ทรง

บริสุทธิ์ เมื่อทรงกำหนดสิ่งใด พระองค์เพียงตรัสแก่มันว่า ‘จงเป็น’ แล้วมันก็เป็นขึ้น (19:34–35)

หลังจากคำประกาศชัดเจนเรื่องสถานะของพระเยซู พระเจ้าทรงให้มุหัมมัดเชิญชวนคริสเตียนสู่ข้อตกลงที่เป็นธรรม คือการเคารพภักดีพระเจ้าองค์เดียว:

แท้จริง พระเจ้าทรงเป็นพระผู้อภิบาลของฉันและของพวกท่าน จงเคารพภักดีพระองค์ นี่คือทางอันเที่ยงตรง (19:36)

ต่อมาในบทเดียวกัน มีการปฏิเสธแนวคิดที่ว่าพระเจ้าทรงมีบุตรด้วยถ้อยคำที่หนักแน่นยิ่งขึ้น:

พวกเขากล่าวว่า ‘พระผู้ทรงกรุณาปรานีทรงรับเอาบุตร’ พวกท่านนำสิ่งน่ารังเกียจยิ่งมากล่าวแล้ว ชั้นฟ้าแทบจะแตกออก แผ่นดินแทบจะแยก และภูเขาแทบจะพังทลาย เพราะพวกเขาอ้างว่าพระผู้ทรงกรุณาปรานีทรงมีบุตร ไม่สมควรที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีจะทรงรับเอาบุตร ไม่มีใครในชั้นฟ้าและแผ่นดินที่ไม่มายังพระผู้ทรงกรุณาปรานีในฐานะบ่าว (19:88–93)

อัลกุรอานยอมรับว่าพระเยซูไม่มีบิดาที่เป็นมนุษย์ แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้าหรือเป็นพระเจ้าเอง หากใช้เกณฑ์นี้ อาดัมย่อมมีสิทธิ์ถูกเรียกว่าบุตรของพระเจ้ามากกว่า เพราะไม่มีทั้งบิดาและมารดา ดังนั้น อัลกุรอานจึงชี้ให้พิจารณาการสร้างอย่างอัศจรรย์ของทั้งสองในโองการต่อไปนี้:

แท้จริง ตัวอย่างของพระเยซูในทัศนะของพระเจ้าเป็นเหมือนตัวอย่างของอาดัม พระองค์ทรงสร้างท่านจากดิน แล้วตรัสว่า ‘จงเป็น’ แล้วท่านก็เป็นขึ้น (3:59)

อัลกุรอานปฏิเสธแนวคิดตรีเอกานุภาพอย่างหนักแน่นเช่นเดียวกับการปฏิเสธว่าพระเยซูเป็นพระบุตร เพราะพระเจ้าทรงเป็นหนึ่งเดียว นี่คือแก่นแท้ของวิวรณ์ที่สอนเอกเทวนิยมทั้งหมด ตามเหตุผลและเลขคณิตอย่างง่าย สามไม่ใช่หนึ่ง อัลกุรอานกล่าวกับคริสเตียนในโองการต่อไปนี้จากบทที่มีชื่อว่า ‘สตรี’:

โอ้ชาวคัมภีร์ อย่าล่วงเกินขอบเขตในศาสนาของพวกท่าน และอย่ากล่าวถึงพระเจ้านอกจากความจริง เมสสิยาห์ พระเยซูบุตรของมารีย์ เป็นเพียงศาสนทูตของพระเจ้า พระดำรัสของพระองค์ที่ประทานแก่มารีย์ และวิญญาณจากพระองค์ จงศรัทธาต่อพระเจ้าและบรรดาศาสนทูตของพระองค์ และอย่ากล่าวว่า ‘สาม’ จงหยุดเสีย ย่อมดีกว่าสำหรับพวกท่าน พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าองค์เดียว พระองค์ทรงบริสุทธิ์เกินกว่าจะมีบุตร ทุกสิ่งในชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นของพระองค์ พระเจ้าทรงเพียงพอแล้วในฐานะผู้คุ้มครอง

เมสสิยาห์จะไม่รังเกียจการเป็นบ่าวของพระเจ้า และเหล่ามลาอิกะฮฺผู้ใกล้ชิดพระองค์ก็เช่นกัน ผู้ใดรังเกียจการรับใช้พระองค์และหยิ่งยโส พระองค์จะทรงรวบรวมพวกเขาทั้งหมดไปยังพระองค์อย่างแน่นอน

สำหรับผู้ศรัทธาและทำความดี พระองค์จะทรงตอบแทนอย่างครบถ้วน และทรงเพิ่มให้จากความโปรดปรานของพระองค์ ส่วนผู้รังเกียจและหยิ่งยโส พระองค์จะทรงลงโทษอย่างรุนแรง และพวกเขาจะไม่พบมิตรหรือผู้ช่วยใดนอกจากพระเจ้า (4:171–173)

โองการกล่าวต่อเพื่อให้ผู้คนทั้งหมดสนใจหลักฐานที่มุหัมมัดนำมา พระเจ้าทรงรู้ว่าผู้คนมักรับสืบทอดความคิดและความเชื่อบางอย่าง ซึ่งมีความผิดพลาดและการตีความของคนรุ่นก่อนรวมอยู่ด้วย พวกเขาไม่มีวิธีค้นพบความผิดพลาดเหล่านั้นด้วยตนเอง พระเจ้าจึงทรงเสนออัลกุรอานเป็นหลักฐานแก่ผู้คนเช่นนั้น พระองค์ตรัสว่า:

โอ้มนุษย์ทั้งหลาย หลักฐานอันชัดแจ้งได้มาถึงพวกท่านแล้ว

จากพระผู้อภิบาลของพวกท่าน เราได้ประทานแสงสว่างที่ชัดเจนลงมายังพวกท่าน ส่วนผู้ศรัทธาต่อพระเจ้าและยึดมั่นในพระองค์ พระองค์จะทรงนำพวกเขาเข้าสู่ความเมตตาและความโปรดปรานจากพระองค์ และทรงชี้นำสู่พระองค์บนทางอันเที่ยงตรง (4:173–175)

การปฏิเสธความเป็นพระเจ้าของพระเยซู รวมถึงของมารีย์ด้วย ปรากฏในอัลกุรอานเป็นหัวข้อสนทนาระหว่างพระเจ้าผู้ทรงพลานุภาพกับพระเยซูในวันพิพากษา ศาสนทูตและประชาชาติทั้งหมดจะถูกรวบรวมต่อหน้าพระเจ้า พระองค์จะทรงถามบรรดาศาสนทูตว่าหมู่ชนต้อนรับพวกเขาอย่างไร และพวกเขากล่าวอะไรกับหมู่ชน พระเยซูเป็นหนึ่งในผู้ที่จะถูกถาม:

และเมื่อพระเจ้าตรัสว่า ‘โอ้พระเยซูบุตรของมารีย์ เจ้าได้บอกผู้คนหรือว่า “จงถือเอาฉันและมารดาเป็นพระเจ้าแทนพระเจ้า”’ ท่านกล่าวว่า ‘พระองค์ทรงบริสุทธิ์ ข้าพระองค์ไม่มีสิทธิ์กล่าวในสิ่งที่ตนไม่มีสิทธิ์ หากข้าพระองค์กล่าวจริง พระองค์ย่อมทรงรู้ พระองค์ทรงรู้สิ่งที่อยู่ในตัวข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์ไม่รู้สิ่งที่อยู่ในพระองค์ พระองค์ทรงรู้สิ่งเร้นลับ ข้าพระองค์บอกพวกเขาเพียงสิ่งที่พระองค์ทรงบัญชา คือ “จงเคารพภักดีพระเจ้า พระผู้อภิบาลของฉันและของพวกท่าน” ข้าพระองค์เป็นพยานเหนือพวกเขาขณะอยู่ในหมู่พวกเขา แต่เมื่อพระองค์ทรงรับข้าพระองค์ไปยังพระองค์ พระองค์เองทรงเฝ้าดูพวกเขา พระองค์ทรงเป็นพยานเหนือทุกสิ่ง หากทรงลงโทษพวกเขา พวกเขาก็เป็นบ่าวของพระองค์ หากทรงอภัย พระองค์ทรงพลานุภาพและทรงปรีชาญาณยิ่ง’ พระเจ้าตรัสว่า ‘วันนี้เป็นวันที่ความสัตย์จริงจะเป็นประโยชน์แก่ผู้สัตย์จริง สำหรับพวกเขามีสวนสวรรค์ซึ่งมีลำน้ำไหลผ่านเบื้องล่าง พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดไป พระเจ้าทรงพอพระทัยพวกเขาและพวกเขาพอใจพระองค์ นั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่’

 

ภารกิจของพระเยซู

ถึงตรงนี้อาจมีผู้ถามว่า หากอัลกุรอานปฏิเสธตรีเอกานุภาพและการเป็นพระบุตรของพระเยซู แล้วตามอัลกุรอาน ภารกิจที่แท้จริงของพระเยซูคืออะไร

พระเยซูเป็นห่วงหนึ่งในสายโซ่อันยาวนานของบรรดานบีและศาสนทูตที่พระเจ้าทรงส่งไปยังสังคมและประชาชาติต่าง ๆ เมื่อพวกเขาต้องการทางนำหรือเบี่ยงเบนจากคำสอนของพระองค์ พระเจ้าทรงเตรียมพระเยซูเป็นพิเศษเพื่อส่งไปยังชาวยิวที่ออกห่างจากคำสอนของโมเสสและศาสนทูตอื่น ๆ เช่นเดียวกับที่ทรงสนับสนุนท่านอย่างอัศจรรย์ในการตั้งครรภ์ การประสูติ และวัยเด็ก พระองค์ยังทรงสนับสนุนด้วยปาฏิหาริย์มากมายเพื่อยืนยันว่าท่านเป็นศาสนทูตจากพระเจ้า อย่างไรก็ตาม ชาวยิวส่วนใหญ่ปฏิเสธภารกิจของท่าน อัลกุรอานบอกถึงภารกิจนี้ในโองการต่อไปนี้ ซึ่งต่อจากโองการที่อ้างก่อนหน้าเรื่องข่าวดีที่แจ้งแก่มารีย์:

และพระองค์จะทรงสอนคัมภีร์ วิทยปัญญา โทราห์ และอินญีลแก่ท่าน และทรงให้ท่านเป็นศาสนทูต

ไปยังลูกหลานอิสราเอล โดยกล่าวว่า ‘ฉันนำสัญญาณจากพระผู้อภิบาลของพวกท่านมา ฉันจะสร้างจากดินให้พวกท่านเป็นรูปร่างนก แล้วเป่าลงในมัน มันจะกลายเป็นนกด้วยอำนาจของพระเจ้า ฉันจะรักษาคนตาบอดและคนเป็นโรคเรื้อน และทำให้คนตายมีชีวิตด้วยอำนาจของพระเจ้า ฉันจะบอกด้วยว่าพวกท่านกินอะไรและสะสมอะไรไว้ในบ้าน แท้จริงในนั้นมีสัญญาณสำหรับพวกท่านหากเป็นผู้ศรัทธา อีกทั้งฉันจะยืนยันความจริงของโทราห์ที่มาก่อน และทำให้บางสิ่งที่เคยถูกห้ามเป็นที่อนุมัติแก่พวกท่าน ฉันนำสัญญาณจากพระผู้อภิบาลของพวกท่านมา จงยำเกรงพระเจ้าและเชื่อฟังฉัน แท้จริงพระเจ้าทรงเป็นพระผู้อภิบาลของฉันและของพวกท่าน จงเคารพภักดีพระองค์ นี่คือทางอันเที่ยงตรง’ (3:45–51)

ในอัลกุรอานอีกโองการหนึ่ง พระเยซูยืนยันความถูกต้องของโทราห์ที่ประทานแก่โมเสส และแจ้งข่าวดีถึงศาสนทูตองค์สุดท้ายที่จะมาหลังท่าน เรื่องนี้ระบุชัดในโองการต่อไปนี้:

และเมื่อพระเยซูบุตรของมารีย์กล่าวว่า ‘ลูกหลานอิสราเอล แท้จริงฉันเป็นศาสนทูตมายังพวกท่าน เพื่อยืนยันโทราห์ที่มาก่อนฉัน และแจ้งข่าวดีถึงศาสนทูตที่จะมาหลังฉัน ผู้มีนามว่าผู้ได้รับการสรรเสริญ — โปรดสังเกตว่านี่คือคำแปลของอะหฺมัด ซึ่งเป็นชื่อของนบีมุหัมมัด’ (61:6)

ศาสนทูตที่พระเยซูแจ้งข่าวดีถึงนั้น มีการกล่าวถึงทั้งในพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่ของไบเบิล พันธสัญญาเดิมมีคำพยากรณ์หลายข้อที่ใช้ได้กับนบีมุหัมมัดเท่านั้น ผมจะยกเพียงข้อเดียวที่ใช้กับใครไม่ได้นอกจากนบีมุหัมมัด คำพยากรณ์นี้กล่าวกับโมเสสว่า พระเจ้าจะทรงส่งนบีคนหนึ่งเช่นโมเสสมาจากหมู่ ‘พี่น้อง’ ของชาวอิสราเอล เป็นผู้ก่อตั้ง ผู้นำ และแบบอย่างของชุมชนผู้ศรัทธา เราอ่านเรื่องนี้ในข้อความต่อไปนี้จากเฉลยธรรมบัญญัติ บทที่ 18:

เราจะตั้งนบีผู้หนึ่งเช่นเจ้าจากหมู่พี่น้องของพวกเขาให้แก่พวกเขา เราจะใส่ถ้อยคำของเราในปากของเขา และเขาจะบอกพวกเขาทุกสิ่งที่เราบัญชา ผู้ใดไม่ใส่ใจถ้อยคำของเราซึ่งเขาจะกล่าวในนามของเรา เราเองจะเรียกร้องจากผู้นั้น (เฉลยธรรมบัญญัติ 18:18–20)

ผู้ที่รู้จักชีวิตนบีมุหัมมัดย่อมเห็นได้ง่ายว่า ไม่มีใครตรงกับคำบรรยายข้างต้นได้ดีกว่าท่าน นบีมุหัมมัดต่างหาก ไม่ใช่พระเยซู ที่เหมือนโมเสส คือเกิดจากบิดามารดาตามปกติ แต่งงาน ก่อตั้งชุมชนผู้ศรัทธา วางกฎหมายอันยิ่งใหญ่ และเสียชีวิตตามธรรมชาติ

การศึกษาพันธสัญญาใหม่อย่างรอบคอบแสดงว่า พระเยซูกล่าวถึงนบีคนเดียวกันนี้ในยอห์น 14:16–17:

และฉันจะอธิษฐานต่อพระบิดา แล้วพระองค์จะประทานผู้ให้คำปรึกษาอีกผู้หนึ่งแก่พวกท่าน เพื่ออยู่กับพวกท่านตลอดไป คือพระวิญญาณแห่งความจริง

ต่อมาในยอห์น มีคำบรรยายเฉพาะเกี่ยวกับพระวิญญาณแห่งความจริงและบทบาทของท่าน ดังที่เราอ่านในยอห์น 16:13–14:

เมื่อพระวิญญาณแห่งความจริงมา ท่านจะนำพวกท่านสู่ความจริงทั้งหมด เพราะท่านจะ

ไม่พูดด้วยอำนาจของตนเอง แต่จะกล่าวสิ่งที่ได้ยิน และจะบอกสิ่งที่จะเกิดขึ้นแก่พวกท่าน ท่านจะยกย่องฉัน…

ถ้อยคำของคำพยากรณ์ไม่ได้รองรับข้อสรุปที่มักอ้างถึง คือข้อสรุปว่าหมายถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ ข้อความก่อนหน้าในยอห์นทำให้คำอธิบายเรื่องพระวิญญาณบริสุทธิ์ใช้ไม่ได้ โดยกล่าวว่า:

อย่างไรก็ตาม ฉันบอกความจริงแก่พวกท่าน การที่ฉันไปเป็นประโยชน์ต่อพวกท่าน เพราะถ้าฉันไม่ไป ผู้ให้คำปรึกษาก็จะไม่มาหาพวกท่าน

ไบเบิลบอกชัดว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์เคยมาหามนุษย์ทั้งก่อนและระหว่างชีวิตพระเยซู ยอห์นเต็มด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ก่อนเกิด และพระเยซูเองได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ในรูปนกพิราบ

คุณลักษณะของผู้ให้คำปรึกษานี้ตามที่อนุมานได้จากคำพยากรณ์

มีดังต่อไปนี้:

1. ท่านจะไม่มาจนกว่าพระเยซูจะจากไป

2. ท่านจะอยู่กับผู้ศรัทธาตลอดไป

3. ท่านจะยกย่องพระเยซู

4. ท่านจะกล่าวสิ่งที่ได้ยินจากพระเจ้า

คุณลักษณะเหล่านี้ใช้ได้กับนบีมุหัมมัดเท่านั้น ดังที่

ข้อสังเกตสั้น ๆ ต่อไปนี้แสดงให้เห็น:

  1. นบีมุหัมมัดเป็นศาสนทูตเพียงคนเดียวที่มาหลังพระเยซู ทั้งสอง
    มีระยะห่างกันหกศตวรรษ ภารกิจของพระเยซูจำกัดอยู่กับ
    ‘แกะที่หลงไปแห่งลูกหลานอิสราเอล’ แต่สาส์นของมุหัมมัดเป็นสากล นี่อธิบายคุณลักษณะข้อที่สอง
  2. พระเจ้าทรงประสงค์ให้เฉพาะสาส์นของนบีมุหัมมัดเป็นสาส์นสากลและถาวร สิ่งนี้ตรงกับคำกล่าวว่าผู้ให้คำปรึกษาจะอยู่กับผู้ศรัทธาตลอดไป
  3. ไม่มีนบีอื่นยกย่องพระเยซูเท่านบีมุหัมมัด ชาวยิวเรียกท่านว่าผู้แอบอ้างและกล่าวหามารดาท่านว่าไร้ศีลธรรม พวกเขาพยายามตรึงท่านบนไม้กางเขน นบีมุหัมมัดถือว่าพระเยซูเป็นนบีผู้ยิ่งใหญ่และเป็น ‘พระดำรัสของพระเจ้า’ อัลกุรอานกล่าวถึงปาฏิหาริย์ของท่านที่ไม่ได้กล่าวถึงในไบเบิล มารีย์ได้รับการยกย่องว่าเป็นสตรีบริสุทธิ์ที่สุดและประเสริฐที่สุดในหมู่สตรีทั้งหลายในสวรรค์ มุหัมมัดจึงยกย่องพระเยซูอย่างแท้จริงเช่นนี้
  4. คุณลักษณะข้อที่สี่ก็ตรงกับนบีมุหัมมัดอย่างชัดเจน อัลกุรอานถูกประทานแก่ท่านผ่านมลาอิกะฮฺญิบรีล เมื่อมลาอิกะฮฺอ่านจบ นบีมุหัมมัดจะถ่ายทอดสิ่งที่ได้ยินแก่สหายทุกถ้อยคำ โดยไม่เพิ่ม เปลี่ยน หรือลืมสิ่งใด อัลกุรอานบรรยายนบีมุหัมมัดด้วยว่า ‘ท่านไม่พูดตามความต้องการของตน ท่านกล่าวสิ่งที่ถูกประทานเป็นวิวรณ์แก่ท่าน’ (53:3–4) เมื่อเปรียบเทียบกับ ‘ท่านจะไม่พูดด้วยอำนาจของตนเอง’ เราเห็นความคล้ายคลึงอย่างเด่นชัดระหว่างคุณลักษณะของผู้ให้คำปรึกษากับของนบีมุหัมมัด คำพยากรณ์เหล่านี้และข้ออื่น ๆ ในพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่บอกถึงการมาของนบีมุหัมมัดอย่างชัดเจน แต่ชาวยิวและคริสเตียนปฏิเสธท่านด้วยความเข้าใจผิดและอคติ แทนที่จะอาศัยการศึกษาไบเบิล อัลกุรอาน และข้อค้นพบสมัยใหม่ในศาสนาเปรียบเทียบอย่างรอบคอบ

 

พระเยซูถูกยกขึ้นสู่ฟ้า

เป็นข้อเท็จจริงที่น่าเศร้าในประวัติศาสตร์ว่า มีผู้เดินตาม ‘ทางอันเที่ยงตรง’ ที่พระเยซูเชิญชวนเพียงไม่มาก มีสาวกไม่กี่คนติดตามท่าน ซึ่งพระเจ้าทรงดลใจให้สนับสนุนท่าน นอกจากนั้น ผู้ไม่ศรัทธายังวางแผนฆ่าพระเยซู เช่นเดียวกับที่ทำกับมุหัมมัดในอีกหกศตวรรษต่อมา แต่พระเจ้าทรงมีแผนที่ดีกว่าสำหรับท่านและผู้ติดตาม ดังที่อัลกุรอานบอกในโองการต่อไปนี้:

เมื่อพระเยซูรับรู้การไม่ศรัทธาของพวกเขา ท่านกล่าวว่า:

‘ใครจะเป็นผู้ช่วยของฉันในหนทางของพระเจ้า’ เหล่าสาวกกล่าวว่า ‘เราจะเป็นผู้ช่วยของพระเจ้า เราศรัทธาต่อพระเจ้า ขอท่านเป็นพยานว่าเรายอมตน พระผู้อภิบาลของเรา เราศรัทธาในสิ่งที่พระองค์ประทาน และติดตามศาสนทูต โปรดบันทึกเราไว้ในหมู่ผู้เป็นพยาน’ พวกเขาวางแผน และพระเจ้าทรงวางแผน พระเจ้าทรงเป็นผู้วางแผนที่ดีที่สุด เมื่อพระเจ้าตรัสว่า ‘พระเยซู เราจะรับเจ้าไปยังเรา ยกเจ้าขึ้นสู่เรา และชำระเจ้าให้พ้นจากผู้ไม่ศรัทธา เราจะให้ผู้ติดตามเจ้าอยู่เหนือผู้ไม่ศรัทธาจนถึงวันฟื้นคืนชีพ จากนั้นพวกเจ้าจะกลับมาหาเรา และเราจะตัดสินสิ่งที่พวกเจ้าขัดแย้งกัน ส่วนผู้ไม่ศรัทธา เราจะลงโทษพวกเขาอย่างรุนแรงทั้งโลกนี้และโลกหน้า พวกเขาจะไม่มีผู้ช่วย’ (3:52–56)

ดังที่โองการข้างต้นบ่งชี้ พระเยซูถูกยกขึ้นสู่ฟ้าก่อนที่ท่านจะตาย

นี่หมายความว่าตามอัลกุรอาน ท่านไม่ได้ถูกตรึงกางเขน แผนของ

เหล่าศัตรูของพระเยซูคือทำให้ท่านตายบนไม้กางเขน แต่พระเจ้าทรงช่วยท่านและ

มีคนอื่นถูกตรึงกางเขน แผนนี้และการกล่าวหามารีย์อย่างเป็นเท็จถูก

อัลกุรอานถือว่าเป็นบาปบางประการของชาวยิวที่ไม่ศรัทธา ทั้งหมด

นี้ชัดเจนในข้อความอ้างต่อไปนี้:

และเพราะการไม่ศรัทธาของพวกเขา การกล่าวร้ายอย่างใหญ่หลวงต่อมารีย์ และการกล่าวว่า ‘เราได้ฆ่าเมสสิยาห์ พระเยซูบุตรของมารีย์ ศาสนทูตของพระเจ้า’… แต่พวกเขาไม่ได้ฆ่าท่านและไม่ได้ตรึงท่านกางเขน เพียงแต่ถูกทำให้เห็นเช่นนั้น ผู้ที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับท่านย่อมอยู่ในความสงสัย ไม่มีความรู้เรื่องท่าน นอกจากตามการคาดเดา และแน่นอนพวกเขาไม่ได้ฆ่าท่าน… มิใช่เลย พระเจ้าทรงยกท่านขึ้นสู่พระองค์ พระเจ้าทรงพลานุภาพและทรงปรีชาญาณยิ่ง ไม่มีใครในหมู่ชาวคัมภีร์ที่จะไม่ศรัทธาต่อท่านก่อนความตายของท่าน และในวันฟื้นคืนชีพ ท่านจะเป็นพยานต่อพวกเขา (4:156–159)

ใครคือผู้ถูกตรึงกางเขนแทนพระเยซู อัลกุรอานไม่ได้ขยายความประเด็นนี้และไม่ได้ตอบคำถามนี้ นักอรรถาธิบายอัลกุรอานเสนอชื่อไว้บ้าง แต่ทั้งหมดเป็นการคาดเดาส่วนบุคคลที่ไม่มีอัลกุรอานหรือวจนะของนบีมุหัมมัดรองรับ

นี่หมายความว่าพระเยซูจะกลับมาก่อนวันพิพากษา อีกครั้งหนึ่ง การกลับมาครั้งที่สองไม่ได้กล่าวไว้อย่างชัดแจ้งในอัลกุรอาน อย่างไรก็ตาม นักอรรถาธิบายเข้าใจโองการสุดท้ายของข้อความอ้างข้างต้น — ไม่มีใครในหมู่ชาวคัมภีร์ที่จะไม่ศรัทธาต่อท่านก่อนความตายของท่าน และในวันฟื้นคืนชีพ ท่านจะเป็นพยานต่อพวกเขา — ว่าพระเยซูจะกลับมา และคริสเตียนกับชาวยิวทุกคนจะศรัทธาต่อท่านก่อนท่านตาย ความเข้าใจนี้มีวจนะที่ถูกต้องของนบีมุหัมมัดสนับสนุน

 

ประเด็นที่ควรพิจารณา

หลังอ่านคำอธิบายนี้ คริสเตียนผู้ศรัทธาอาจกล่าวว่า ‘นี่คือสิ่งที่มุสลิม ซึ่งเรามักถือว่าเป็นคนนอกศาสนาหรือผู้ไม่ศรัทธา กล่าวเกี่ยวกับพระเยซู’ แต่มุมมองที่อัลกุรอานเสนอนั้น อย่างน้อยที่สุดก็ควรได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังจากผู้สนใจพระเจ้า ความเชื่อ หรือแม้แต่คริสต์ศาสนาเอง ด้วยเหตุผลต่อไปนี้:

  • อัลกุรอานเป็นรูปแบบสุดท้ายของวิวรณ์จากพระเจ้า และสิ่งที่กล่าวคือความจริงสูงสุด เรื่องนี้อาจไม่มีความหมายมากนักสำหรับผู้ไม่เชื่อว่าอัลกุรอานเป็นเช่นนั้น แต่ประวัติอัลกุรอาน การวิจารณ์ตัวบทสมัยใหม่ และการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับเนื้อหาของคัมภีร์นี้ ไม่ทิ้งข้อสงสัยในความจริงที่มีอยู่ คำกล่าวที่พบบ่อยว่าอัลกุรอานเป็นถ้อยคำของมุหัมมัดผู้คัดลอกข้อมูลจากแหล่งยิวและคริสต์ มาจากผู้ไม่รู้ประวัติศาสตร์โลก อัลกุรอาน หรือมุหัมมัด คำแปลไบเบิลภาษาอาหรับฉบับแรกปรากฏหลังภารกิจของมุหัมมัดสองศตวรรษ หากรวมกับการที่ท่านอ่านเขียนไม่ได้ และหนังสือศาสนาในภาษาใดก็ตามมีอยู่น้อยนอกโบสถ์และศาสนสถานในศตวรรษที่หก เราก็เข้าใจได้ว่าข้อกล่าวหานี้ไร้เหตุผลเพียงใด
  • ความเป็นหนึ่งและความเป็นสากลของสาส์นจากพระเจ้าต้องการให้ผู้คนยอมรับศาสนทูตทั้งหมดของพระองค์ การปฏิเสธคนหนึ่งเท่ากับปฏิเสธทั้งหมด ชาวยิวปฏิเสธภารกิจของพระเยซูและมุหัมมัด คริสเตียนปฏิเสธภารกิจของมุหัมมัด ส่วนมุสลิมยอมรับทั้งหมด แต่ปฏิเสธการตีความทางประวัติศาสตร์ที่ผิดและส่วนที่มนุษย์เพิ่มเข้าไปในภารกิจเหล่านั้น
  • เพราะอัลกุรอาน มุสลิมจึงรักและเคารพพระเยซูเช่นเดียวกับนบีมุหัมมัด นอกจากนี้ อัลกุรอานยังเล่าปาฏิหาริย์บางอย่างของพระเยซูที่ไม่ปรากฏในพระวรสารปัจจุบัน ตัวอย่างเช่น ท่านพูดในเปลและสามารถบอกผู้คนว่ากินอะไรหรือสะสมอะไรไว้ในบ้าน นี่เป็นเพียงบางตัวอย่าง
  • เป็นที่รู้กันทั่วไปว่า นักบุญเปาโลและผู้ติดตามเป็นผู้นำแนวคิดเรื่องความเป็นพระเจ้าของพระเยซูเข้ามา และแนวคิดนี้ถูกสถาปนาบนศพคริสเตียนหลายล้านคนตลอดประวัติศาสตร์ จนเกิดคำกล่าวที่รู้จักกันดีของกัสติโยว่า ‘การเผาคนคนหนึ่งไม่ใช่การพิสูจน์หลักคำสอน’
  • การเลือกพระวรสารสี่เล่มที่ใช้ในปัจจุบันถูกบังคับใช้ในการประชุมไนเซีย ปี ค.ศ. 325 ภายใต้การอุปถัมภ์ของจักรพรรดิคอนสแตนตินผู้นับถือเทพเจ้า เพื่อจุดประสงค์ทางการเมือง พระวรสารและงานเขียนศาสนาหลายร้อยชิ้นถูกจัดเป็นอพอคริฟา คือหนังสือที่มีข้อสงสัยเรื่องความแท้จริง บางเล่มเขียนโดยสาวกพระเยซู หากไม่ได้แท้จริงกว่าพระวรสารสี่เล่ม ก็มีความแท้จริงเท่ากัน บางเล่มยังมีอยู่ เช่น พระวรสารบาร์นาบัสและผู้เลี้ยงแกะแห่งเฮอร์มาส ซึ่งสอดคล้องกับอัลกุรอาน
  • แนวคิดเอกเทวนิยมและความเป็นมนุษย์ของพระเยซูไม่ได้มีเพียงมุสลิมที่ยึดถือ แต่ชาวยิวและคริสเตียนยุคแรกบางกลุ่มก็ยึดถือ เช่น อีไบโอไนต์ เซรินเธียน บาซิลิเดียน คาร์โปเครเชียน และฮิปซิสทาเรียน ซึ่งเป็นเพียงตัวอย่างของนิกายยุคแรก อาเรียน พอลิเชียน และชาวกอธก็ยอมรับพระเยซูเป็นนบีของพระเจ้า แม้ในยุคปัจจุบัน ยังมีคริสตจักรในเอเชียและแอฟริกา คริสตจักรยูนิทาเรียน และพยานพระยะโฮวา ซึ่งไม่นมัสการพระเยซูเป็นพระเจ้า
  • การศึกษาไบเบิลอย่างจริงจังส่วนใหญ่แสดงว่ามีส่วนเพิ่มเติมจำนวนมากที่พระเยซูและผู้เขียนพระวรสารไม่ได้กล่าว ไฮนซ์ ซาร์นท์กล่าวว่า คริสตจักร ‘ใส่ถ้อยคำในปากพระเยซูที่ท่านไม่เคยพูด และอ้างการกระทำแก่ท่านที่ท่านไม่เคยทำ’ สมาชิกบางคนของคริสตจักรเองเป็นผู้ได้ข้อสรุปเช่นนี้ แต่ข้อสรุปถูกเก็บเป็นความลับหรือเปิดให้เฉพาะผู้เชี่ยวชาญ ผู้หนึ่งที่แสดงว่าสิ่งที่คริสตจักรกล่าวถึงพระเยซูส่วนใหญ่ไม่มีมูล คือรูดอล์ฟ เอากุสไทน์ ในหนังสือ ‘พระเยซู บุตรมนุษย์’ ซึ่งตีพิมพ์ในเยอรมนีปี 1972 และแปลเป็นอังกฤษปี 1977
  • ปัญหาของคริสต์ศาสนาปัจจุบันคือบุคคลของพระเยซูซึ่งถูกเข้าใจผิดทั้งหมด การศึกษาในสาขานี้ท้าทายความเข้าใจเรื่องธรรมชาติ ภารกิจ ตลอดจนความตายและการฟื้นคืนพระชนม์ที่กล่าวอ้างเกี่ยวกับท่าน หนึ่งในนั้นคือหนังสือ ‘มายาคติของพระเจ้าผู้ทรงรับสภาพมนุษย์’ ซึ่งออกในปี 1977 มีจอห์น ฮิกเป็นบรรณาธิการ และนักเทววิทยาเจ็ดคนในอังกฤษเป็นผู้เขียน พวกเขาสรุปว่าพระเยซูเป็น ‘มนุษย์ที่พระเจ้าทรงรับรองให้มีบทบาทพิเศษในพระประสงค์ของพระองค์ และ… แนวคิดภายหลังที่มองท่านเป็นพระเจ้าผู้ทรงรับสภาพมนุษย์… เป็นวิธีเชิงตำนานหรือบทกวีเพื่อแสดงความสำคัญของท่านต่อเรา’ ในความพยายามโต้แย้งข้อค้นพบนี้ จอร์จ แครีกล่าวได้อย่างมากเพียงว่า หากไม่ถือว่าพระเยซูเป็นพระเจ้าผู้ทรงรับสภาพมนุษย์ ก็จะไม่อาจเข้าใจภารกิจของท่านหรืออธิบายอิทธิพลต่อผู้คน นี่เป็นข้อโต้แย้งที่อ่อนมาก เพราะนบีผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย เช่น อับราฮัม โมเสส และมุหัมมัด ต่างมีอิทธิพลต่อผู้คนอย่างมาก และไม่มีใครอ้างว่าตนเป็นพระเจ้าหรือบุตรของพระเจ้า
  • แน่นอนว่าแนวคิดตรีเอกานุภาพไม่มีอยู่แม้ในไบเบิลปัจจุบัน มีข้อความที่ปฏิเสธแนวคิดนี้ เช่น ‘พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นพระเจ้าของเราทรงเป็นพระผู้เป็นเจ้าองค์เดียว’ (มาระโก 12:29) และข้อความอื่นอีกมาก
  • ควรสังเกตว่า พระเยซูไม่เคยอ้างความเป็นพระเจ้า แม้ในตัวบทไบเบิลปัจจุบัน เราไม่อาจยืนยันว่าถ้อยคำ ‘พระบุตรของพระเจ้า’ มาจากพระเยซูเอง เฮสติงกล่าวใน ‘พจนานุกรมไบเบิล’ ว่า ‘ยังน่าสงสัยว่าพระเยซูใช้คำนี้เรียกตนเองหรือไม่’ ในการอ่านไบเบิล ผมพบเพียงสองแห่งในยอห์น บทที่ 5 และ 11 ที่พระเยซูใช้คำว่า ‘บุตรของพระเจ้า’ เกี่ยวกับตนเอง กรณีอื่นเป็นผู้อื่นใช้ และกรณีเหล่านั้นก็มีน้อยมาก อย่างไรก็ตาม แม้พระเยซูจะใช้ตำแหน่ง ‘บุตรของพระเจ้า’ ด้วยตนเอง ก็ควรจำประเด็นต่อไปนี้:
      1. ดังที่นักวิชาการไบเบิลคนหนึ่งกล่าวว่า ‘การใช้ภาษาแบบเซมิติกย่อมไม่เปิดให้เข้าใจตามตัวอักษร แม้ถ้อยคำเช่นนี้จะถูกตีความตามตัวอักษรในโลกเฮลเลนิสติกของผู้ติดตามพระเยซูก็ตาม’
      2. คำกรีกในพันธสัญญาใหม่ที่ใช้สำหรับ ‘บุตร’ คือ pias และ paida ซึ่งหมายถึง ‘ผู้รับใช้’ หรือ ‘บุตรในความหมายของผู้รับใช้’ ไบเบิลบางฉบับแปลคำเหล่านี้ว่าบุตรเมื่อกล่าวถึงพระเยซู แต่แปลว่าผู้รับใช้เมื่อกล่าวถึงผู้อื่น (มุฟัสสิร หน้า 15)
      3. ตำแหน่ง ‘บุตรมนุษย์’ ซึ่งพระเยซูใช้เรียกตนเองและปรากฏ 81 ครั้งในพระวรสาร เป็นคำบรรยายและการย้ำความเป็นมนุษย์ของท่านเองที่ชัดเจนที่สุด การตีความแบบดั้งเดิมถือว่าตำแหน่งนี้ใช้เน้นด้านมนุษย์ของพระเยซู คำถามที่เกิดขึ้นคือ คริสเตียนในปัจจุบันเน้นด้านนี้ของพระเยซูหรือไม่

     

    พระสันตะปาปาขัดแย้งกับไบเบิล

    เรื่องราวการตรึงพระเยซูตามไบเบิลแบบดั้งเดิมกล่าวว่า ท่านถูกจับและตรึงกางเขนตามคำสั่งและแผนของมหาปุโรหิตกับผู้อาวุโสชาวยิว ในทศวรรษ 1960 ผู้มีอำนาจสูงสุดของคริสต์ศาสนาคาทอลิก คือพระสันตะปาปา ปฏิเสธเรื่องราวนี้ พระองค์ออกแถลงการณ์ว่าชาวยิวไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตรึงพระเยซู เรื่องนี้ขัดแย้งกับเรื่องราวในไบเบิลอย่างแน่นอน คุณอาจกล่าวว่านี่เป็นประกาศทางการเมือง สิ่งนี้ตรงกับที่มุสลิมกล่าวว่า คริสตจักรนำส่วนประกอบมากมายเข้ามาในคริสต์ศาสนา และได้รับอิทธิพลจากปัจจัยหลายอย่างจนมุมมองของตนไม่เพียงเปลี่ยนแปลงได้ แต่โดยมากยังขัดแย้งกับคริสต์ศาสนารูปแบบแรกเริ่มด้วย

     

    ศาสนากับวิทยาศาสตร์

    มุมมองทางศาสนาเรื่องพระเจ้า ไบเบิล และความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้าที่คริสตจักรเสนอ บังคับให้ผู้คนต้องเลือกอย่างน่าเศร้า ระหว่างวิทยาศาสตร์กับพระเจ้า ผู้มีการศึกษาส่วนใหญ่สรุปว่า คนคนหนึ่งไม่อาจเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือผู้มีการศึกษาและเป็นคริสเตียนพร้อมกันได้ นักปรัชญา นักวิทยาศาสตร์จำนวนมาก และผู้คนส่วนใหญ่จึงหมดหวังที่จะประสานศาสนากับวิทยาศาสตร์ ต่อมา ความเข้าใจอันน่าเศร้านี้ถูกขยายไปยังทุกศาสนา ด้วยอิทธิพลของอารยธรรมตะวันตกซึ่งส่วนใหญ่เป็นคริสเตียน ปัญหาทั้งหมดนี้จะไม่เกิดขึ้นตั้งแต่แรก หากคำสอนของพระเยซูไม่ถูกบิดเบือนหรือดัดแปลง เพราะในมุมมองอิสลาม ศาสนากับวิทยาศาสตร์ไม่มีความขัดแย้งกันเลย ข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์เป็นเพียงแหล่งหนึ่งของความรู้เกี่ยวกับพระเจ้า อีกแหล่งคือวิวรณ์ที่อยู่ในคำสอนดั้งเดิมของพระเยซูและในตัวบทอัลกุรอานปัจจุบัน ทั้งศาสนาและความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่แท้จริงมาจากแหล่งเดียวกัน คือพระเจ้า ดังนั้นพระองค์ย่อมไม่ขัดแย้งกับพระองค์เอง

    ดังนั้น แนวคิดอย่างตรีเอกานุภาพ พระบุตรของพระเจ้า บาปกำเนิด การชดใช้บาป และอื่น ๆ ซึ่งเป็นผลจากการบิดเบือนและเข้าใจผิดในประวัติคริสต์ศาสนา จึงผลักผู้คนออกห่างไม่เพียงคริสต์ศาสนา แต่ยังรวมถึงศาสนาอื่น เช่น อิสลามซึ่งไม่ได้มีปัญหาเหล่านี้ เหตุผลคือผู้คนจำนวนมากคิดว่าเมื่ออิสลามเป็นศาสนา — ซึ่งความหมายของคำนี้เองมีขอบเขตจำกัดในภาษาตะวันตก — ก็ต้องคล้ายกับคริสต์ศาสนา มีน้อยคนนักที่จะสนใจและสามารถค้นพบความไม่จริงของสมมติฐานนี้

     

    หลักฐานสนับสนุนเรื่องราวในอัลกุรอาน

    สมมติฐานที่แฝงอยู่นี้เป็นสาเหตุหนึ่งของความลังเลและไม่เต็มใจของคนจำนวนมากที่จะยอมรับมุมมองอัลกุรอานเกี่ยวกับพระเยซู ทั้งที่มุมมองนี้ได้รับการสนับสนุนจาก:

    1. ประวัติคริสต์ศาสนายุคแรก ซึ่งดำเนินต่อไปในฐานะนิกายหนึ่งภายในศาสนายิวเป็นเวลาสามทศวรรษหลังพระเยซูหายไป
    2. แนวปฏิบัติของนิกายและนักวิชาการคริสเตียนจำนวนมากตลอดประวัติคริสต์ศาสนา
    3. ข้อค้นพบของนักวิชาการไบเบิลจำนวนมาก และงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ใช้ศึกษาไบเบิล
    4. สัญชาตญาณของผู้คนจำนวนมาก บางคนคิดว่าตนเป็นคริสเตียน ซึ่งเชื่อในพระเจ้าองค์เดียว แต่ไม่อาจยอมรับพระเยซูเป็นพระเจ้าหรือพระบุตรของพระเจ้า

    ควรสังเกตว่า ความแตกต่างสำคัญระหว่างเรื่องราวในอัลกุรอานกับสิ่งที่งานวิจัยและนักวิชาการสมัยใหม่ค้นพบ คืออัลกุรอานกล่าวเรื่องพระเยซูและภารกิจของท่านไว้เมื่อสิบสี่ศตวรรษก่อนเหมือนที่กล่าวอยู่ปัจจุบัน และไม่เคยเปลี่ยนจุดยืน

     

    เหตุผลที่ขวางผู้คนจากอิสลาม

    เหตุผลอื่นบางประการที่อาจอธิบายการปฏิเสธเรื่องราวในอัลกุรอาน ได้แก่:

  • อคติต่ออิสลามที่มีมาช้านาน ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากสงครามครูเสด และอีกส่วนมาจากความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลในตะวันออกกลาง
  • ความสับสน คนจำนวนมากแม้ไม่ยอมรับคริสต์ศาสนา แต่ก็ไม่รู้ว่าความจริงอยู่ที่ใด
  • แรงกดดันทางสังคมและชื่อเสียงทางวิชาการ คนจำนวนมากกลัวที่จะรับอิสลาม เพราะรู้สึกว่าจะถูกเยาะเย้ยและแยกออกจากญาติมิตรกับเพื่อนร่วมกลุ่ม หากปฏิเสธคริสต์ศาสนาและรับอิสลามอย่างเปิดเผย ในแวดวงวิชาการ โดยเฉพาะหมู่นักบูรพาคดี หากใครเขียนถึงอิสลามและอัลกุรอานในทางบวก ก็จะไม่มีใครวิจารณ์งาน อ้างอิง หรือแม้แต่ถือว่าเป็นงานวิชาการของเขา เขาอาจถูกทำลายในอาชีพด้วย หนังสือพิมพ์เดอะวอชิงตันโพสต์ วันที่ 5 มกราคม 1978 รายงานว่า ดร. โรเบิร์ต แอลลีย์ ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยริชมอนด์ สูญเสียตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาศาสนา เพราะเห็นว่าพระเยซูไม่เคยอ้างว่าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า หลังจากศึกษาวิจัยเอกสารโบราณที่เพิ่งค้นพบอย่างมาก ดร. แอลลีย์สรุปว่า:
  • ข้อความในไบเบิลที่พระเยซูพูดถึงพระบุตรของพระเจ้าเป็นส่วนเพิ่มเติมภายหลัง… เป็นสิ่งที่คริสตจักรกล่าวถึงท่าน การอ้างความเป็นพระเจ้าสำหรับตนเองเช่นนั้นไม่สอดคล้องกับวิถีชีวิตทั้งหมดของท่านเท่าที่เราจะสร้างภาพขึ้นใหม่ได้ ในสามทศวรรษแรกหลังพระเยซูสิ้นชีวิต คริสต์ศาสนายังเป็นนิกายภายในศาสนายิว สามทศวรรษแรกของการดำรงอยู่ของคริสตจักรอยู่ภายในธรรมศาลา เรื่องนี้คงไม่น่าเชื่อหากผู้ติดตามประกาศความเป็นพระเจ้าของพระเยซูอย่างเปิดเผย

     

    อิสลาม: เสียงเรียกตามธรรมชาติ

    แม้มีปัจจัยเหล่านี้และอื่น ๆ ที่ผมไม่ได้กล่าวถึง ก็มีผู้คนจำนวนมากยอมตนต่อความจริง มุมมองอิสลามเรื่องพระเยซูและประเด็นสำคัญอื่น ๆ ทำให้ผู้ที่ได้รู้จักรู้สึกว่าเป็นสิ่งสมเหตุสมผลมาก และเป็นสิ่งที่พวกเขายึดถืออยู่ลึก ๆ โดยไม่รู้ตัว คุณลักษณะนี้และข้ออื่นทำให้อิสลามเป็นศาสนาที่เติบโตเร็วที่สุดในโลกตลอดประวัติศาสตร์ แม้คริสเตียนผู้ยึดมั่นก็สนใจ เพราะพบว่า:

    1. อิสลามไม่ได้ลบพระเยซูออก แต่ให้ท่านอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องในสายอันยาวนานของผู้ที่นำความรอดแท้จริงมาสู่มนุษยชาติ ในความเป็นจริง พวกเขากำลังเพิ่มมิติใหม่ให้ความเข้าใจเรื่องพระเจ้า ความเป็นนบี และวิวรณ์ของตน
    2. เมื่อมองคริสต์ศาสนาและศาสนายิว หรือศาสนาใดก็ตามจากมุมมองอิสลาม ศาสนาเหล่านั้นจะเข้ากันได้ในกรอบสากลเรื่องความเป็นหนึ่งของพระเจ้าและแผนการของพระองค์สำหรับมนุษยชาติ อีกทั้งจะเข้าใจชัดเจนว่าทำไมเรื่องราวในไบเบิลบางประเด็นจึงมีช่องว่างหรือความคลาดเคลื่อน
    3. อิสลามถือว่าตนเป็นห่วงสุดท้ายของสายวิวรณ์อันยาวนาน และสัญญารางวัลยิ่งใหญ่แก่ผู้ติดตามศาสนาก่อนหน้า หากเพิ่มศรัทธาต่ออิสลามเข้าในความเชื่อที่เคยมี นบีมุหัมมัดกล่าวว่า ‘ผู้ที่เชื่อในศาสนาของตน แล้วศรัทธาในสิ่งที่ประทานแก่ฉัน จะได้รับรางวัลจากพระเจ้าสองเท่า’ ครั้งหนึ่งสำหรับการเชื่อในศาสนาของตน และอีกครั้งสำหรับการยอมรับความจริงและศรัทธาในอิสลาม

    สรุปแล้ว อิสลามถือว่าพระเยซูเป็นหนึ่งในนบีผู้ยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ภารกิจของท่านคือประกาศความเป็นหนึ่งของพระเจ้าและนำมนุษย์สู่พระผู้อภิบาล ท่านไม่เคยอ้างตนเป็นอย่างอื่นนอกจากบ่าวและศาสนทูตของพระเจ้า เรื่องราวชีวิตและภารกิจของท่านในอัลกุรอานมีหลักฐานมากมายสนับสนุน มุสลิมเชื่อและรอคอยการกลับมาครั้งที่สองของพระเยซู ท่านจะกลับมาไม่ใช่ในฐานะพระเจ้าเพื่อพิพากษาผู้ไม่ใช่คริสเตียน แต่ในฐานะพระเยซู บ่าวของพระเจ้า การมาของท่านมีขึ้นเพื่อแก้ความเข้าใจผิดที่ผู้คนสร้างขึ้นเกี่ยวกับบุคคลและภารกิจของท่าน ตามวจนะหนึ่งของนบีมุหัมมัด ท่านจะอยู่สี่สิบปี ซึ่งจะเป็นช่วงปีที่มีความสุขที่สุดของชีวิตบนแผ่นดินนี้ ในเวลานั้นทุกคนจะศรัทธาต่อท่านในฐานะศาสนทูต ไม่ใช่พระบุตรของพระเจ้า แต่ผู้ที่ไม่สามารถมีชีวิตถึงการกลับมาครั้งที่สองจะเป็นอย่างไร ทางที่ดีพวกเขาควรทำเสียตอนนี้!

     

    หนังสืออ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับอิสลามและคริสต์ศาสนา

  • เอ็ม. เอ็ม. พิกธอลล์, ‘ความหมายของอัลกุรอานอันทรงเกียรติ’ ที. บี.
  • เออร์วิงและคณะ, ‘อัลกุรอาน: คำสอนพื้นฐาน’
  • ฮะมูดะฮ์ อับดุลอาตี, ‘อิสลามในจุดสนใจ’
  • เอ็ม. กุฏบ์, ‘อิสลาม: ศาสนาที่ถูกเข้าใจผิด’
  • บี. เอ. บาวานี, ‘อิสลาม: ศาสนาแรกและศาสนาสุดท้าย’
  • มอริซ บูกาย, ‘ไบเบิล อัลกุรอาน และวิทยาศาสตร์’
  • มอริซ บูกาย, ‘กำเนิดมนุษย์’
  • ลอร์ดเซลและลอรา แร็กก์, ‘พระวรสารบาร์นาบัส’
  • มุหัมมัด อะฏออุรเราะห์มาน, ‘พระเยซู: นบีแห่งอิสลาม’
  • รูดอล์ฟ เอากุสไทน์, ‘พระเยซู บุตรมนุษย์’
  • จอห์น ฮิก บรรณาธิการ, ‘มายาคติของพระเจ้าผู้ทรงรับสภาพมนุษย์’
  • เอส. เอส. มุฟัสสิร, ‘พระเยซูในอัลกุรอาน’
  • หนังสือบางเล่มข้างต้นและงานอื่นเกี่ยวกับอิสลามสามารถหาได้จาก:

    สมัชชาเยาวชนมุสลิมโลก (WAMY)

    ตู้ไปรษณีย์ 10845

    โทร. (01)4641663

    ริยาด 11443 ซาอุดีอาระเบีย

    หรือศูนย์อิสลามที่ใกล้ที่สุดในพื้นที่ของท่าน

     

    จดหมายจากมุสลิมหญิงชาวอังกฤษ

    บทนำ

    เรื่องราวชีวิตและภารกิจพระเยซูตามอิสลามมีเหตุผลมาก และให้ท่านอยู่ในสถานะที่ถูกต้องท่ามกลางศาสนทูตผู้ยิ่งใหญ่ที่พระเจ้าทรงส่งมาสู่มนุษยชาติ แม้มุมมองอิสลามเกี่ยวกับพระเยซูตรงกับสิ่งที่คนจำนวนมากคิดตามสัญชาตญาณ บางครั้งก็ถูกปฏิเสธเพียงเพราะเป็นสิ่งที่อิสลามกล่าวถึงท่าน แต่ผู้เข้าหาอิสลามด้วยใจเปิดกว้างและปราศจากอคติจะยอมรับเหตุผลและความน่าเชื่อถือของเรื่องราวพระเยซูในอิสลาม จุดยืนอิสลามมีคุณค่าเป็นพิเศษต่อผู้เคยต่อสู้กับหลักความเชื่อต่าง ๆ ของคริสต์ศาสนาที่มีบุคคลของพระเยซูคริสต์เป็นศูนย์กลาง

    ต่อไปนี้คือจดหมายที่ผมได้รับจากผู้ชมคนหนึ่งของรายการ ‘อิสลามในมุมมอง’ ซึ่งออกอากาศทางโทรทัศน์ซาอุดีอาระเบีย ช่องสอง เป็นการตอบสนองต่อการสนทนาสองตอนเรื่องพระเยซูในชื่อ ‘พระเยซูในอิสลาม’ ผมนำจดหมายนี้มารวมไว้ด้วยเหตุผลต่อไปนี้:

    1. ผู้เขียนมีความรู้เชี่ยวชาญในหัวข้อนี้ในฐานะนักศึกษาศาสนาและผู้แสวงหาความจริงอย่างเป็นกลาง
    2. ผู้เขียนเคยเป็นคริสเตียนผู้ศรัทธา จึงรู้ความรู้สึกและความเชื่อของคริสเตียนเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์
    3. คำอธิบายของผู้เขียนว่าคริสเตียนเบี่ยงเบนจากคำสั่งสอนและภารกิจพระเยซูอย่างไรนั้นน่าเชื่อถือ และช่วยอธิบายความเชื่อของคริสเตียนปัจจุบันเกี่ยวกับท่าน

    ผมขอขอบคุณผู้เขียนที่กรุณาอนุญาตให้นำจดหมายของเธอรวมไว้ในสิ่งพิมพ์นี้

    เอ็ม. เจ.

     

     

    ทำไมคริสเตียนจึงอ้างว่าพระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้า

    เรียนท่านที่เคารพ

    อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะห์มะตุลลอฮฺ

    ความคิดเห็นเกี่ยวกับการสนทนาในรายการของท่าน

    ดิฉันสนใจการสนทนาทางโทรทัศน์ของท่านมาก เพราะเป็นหัวข้อที่เคยพูดคุยหลายครั้ง ทั้งในฐานะนักศึกษาศาสนาและนอกสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ ในหลายส่วนของโลก

    ในฐานะหญิงชาวอังกฤษที่เปลี่ยนมารับอิสลามและปัจจุบันอยู่ในซาอุดีอาระเบีย ดิฉันพบว่าความแตกต่างชัดเจนระหว่างสังคมกระตุ้นให้คิดจากมุมใหม่มากมาย

    เมื่อพิจารณาธรรมชาติของพระเยซูและมารีย์ตามที่อัลกุรอานกับพระวรสารในพันธสัญญาใหม่อธิบาย เราเห็นมุมมองตรงข้ามกันสองอย่าง คือคำสอนคริสเตียนว่าพระเยซูเป็น ‘พระบุตรของพระเจ้า’ กับอัลกุรอานที่ปฏิเสธข้ออ้างเช่นนั้นทั้งหมด จึงจำเป็นต้องถามว่า ทำไมคริสเตียนยุคแรกจึงต้องกล่าวอ้างเช่นนั้นเกี่ยวกับพระเยซู ทั้งที่ท่านไม่เคยอ้างเช่นนั้นด้วยตนเองเลย

    ดิฉันเห็นว่าคำตอบชัดเจนขึ้นเมื่อศึกษารากฐานของอิสลามและคริสต์ศาสนา ในฐานะมุสลิม เราวางศรัทธาบนพระเจ้าและพระองค์เพียงผู้เดียว และบนอัลกุรอาน คือพระดำรัสของพระเจ้าที่ประทานแก่นบีมุหัมมัด — ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน — ซึ่งเราศรัทธาด้วยว่าเป็นนบีที่แท้จริงของพระเจ้าองค์เดียว มุหัมมัด — ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน — เป็นบ่าวของพระเจ้า ซื่อสัตย์ เชื่อฟัง และเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ท่านยังเป็นสื่อกลางแห่งพระประสงค์ของพระเจ้าในการนำผู้คนกลับไปสู่พระองค์อีกครั้ง

    ในทางตรงข้ามโดยสิ้นเชิง เราหันมามองคริสต์ศาสนา ซึ่งไม่ได้สร้างขึ้นรอบพระเจ้าหรือคัมภีร์ของพระองค์ เพราะไม่มี ‘คัมภีร์’ จนถึงหนึ่งร้อยห้าสิบปีหลังพระเยซูสิ้นชีวิต คริสต์ศาสนากลับสร้างขึ้นรอบบุคคลของพระเยซูเอง เมื่อเน้นบุคลิกอันดึงดูดและน่าอัศจรรย์ของท่านมากขึ้นเรื่อย ๆ และไม่อาจและไม่เต็มใจที่จะอธิบายผลของนบีต่อผู้มาหาท่านด้วยถ้อยคำธรรมดา คุณลักษณะต่าง ๆ จึงถูกเพิ่มเข้าในชื่อเสียงของท่านมากขึ้น ชายที่ทำปาฏิหาริย์ ให้คนตายกลับมีชีวิต รักษาคนเป็นโรคเรื้อนและคนตาบอดได้ ทั้งหมดด้วยพระประสงค์ของพระเจ้า ย่อมเป็นคนที่น่าอัศจรรย์ ได้รับความจำเริญจากพระเจ้า และเกิดตามพระประสงค์เพื่อรับใช้พระองค์ แต่หลังท่านสิ้นชีวิต ต้องรักษาบุคลิก ‘มหัศจรรย์’ นั้นให้คงอยู่ และคำว่า ‘พระบุตรของพระเจ้า’ ก็ดูเหมาะจะอธิบายการกระทำทั้งหมดของท่าน

    เมื่ออยู่ในสังคมที่มีอิทธิพลอย่างมากจากเทพเจ้ากรีก–โรมัน ซึ่งล้วน ‘เหนือมนุษย์’ คริสเตียนผู้มีการศึกษาในยุคแรกย่อมต้องได้รับอิทธิพลทางความคิดจากสิ่งรอบตัวด้วย เปาโลเองซึ่งเป็นครูสำคัญคนหนึ่งของคริสต์ศาสนา เป็นชาวยิวที่รับวัฒนธรรมเฮลเลนิสติก และไม่เคยเห็นหรือพบพระเยซูระหว่างที่ท่านมีชีวิต แต่คำกล่าวจำนวนมากที่รายงานจากเปาโลสะท้อนอิทธิพลของยุคที่เขาอยู่ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระชนม์’ เป็นสิ่งจริงอย่างยิ่งสำหรับเขา

    การประสูติอย่างอัศจรรย์ของพระเยซูอาจช่วยให้แนวคิดว่าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้าน่าเชื่อขึ้นด้วย แต่เป็นปรัชญาแบบเด็ก ๆ ในลักษณะ 1 + 1 = 2 กล่าวคือ พระเจ้าทรงเป่าเข้าในครรภ์มารีย์ มารีย์ให้กำเนิดพระเยซู ดังนั้นพระเจ้าจึงเป็นบิดาของพระเยซู และพระเยซูเป็นบุตรของพระองค์

    สิ่งที่คริสเตียนมองไม่เห็นและไม่เข้าใจคือ ในการตั้งครรภ์และการประสูติของพระเยซู เราเห็นการเผยให้ประจักษ์อย่างน่าประทับใจและงดงามถึงความกรุณาของพระเจ้า

    ทั้งอัลกุรอานและงานเขียนคริสเตียนบอกว่า มารีย์เป็นหญิงสาวที่บริสุทธิ์เป็นพิเศษทั้งจิตใจและร่างกาย เกิดมาโดยถูกอุทิศให้เป็นผู้รับใช้พระเจ้าแล้ว และได้รับความจำเริญจากพระองค์ขณะรับใช้ในธรรมศาลา จนตัวนางเองสามารถทำให้เกิดเหตุการณ์ ‘มหัศจรรย์’ เล็ก ๆ ได้ตามพระประสงค์ของพระเจ้า ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เมื่อพระเจ้าทรงเลือกนางเป็นหนทางให้นบีคนใหม่ประสูติบนโลก พระองค์จะทรงเลือกวิธีที่ไม่กระทบความบริสุทธิ์อันได้รับพรของนางเลย นางรับใช้พระเจ้า และในการทำเช่นนั้น ด้วยความกรุณาอันไม่สิ้นสุด พระองค์ทรงรักษาความบริสุทธิ์อันมีค่าของนาง เรื่องนี้ไม่ต้องการสิ่งประดับเพิ่มเติมหรือข้ออ้างว่าเป็น ‘พระบุตรของพระเจ้า’ เป็นสิ่งสร้างของพระเจ้า ใช่ แต่เป็นบุตรโดยความเป็นบิดา ไม่ใช่ นั่นย่อมไม่ใช่เจตนาอย่างชัดเจน

    การที่เวลาผ่านไปนานก่อนมีการบันทึกคำกล่าวหรือคำสอนของพระเยซู ยังเปิดให้ ‘ประเพณีบอกเล่า’ ที่ใช้ถ่ายทอดเปลี่ยนจากต้นฉบับไปมากได้ด้วย แต่แม้มีการแก้ไข ผ่านพระวรสารสามเล่มที่มีเนื้อหาคล้ายกัน ได้แก่ มัทธิว ลูกา และมาระโก เราก็ยังเห็นภาพพระเยซูเป็นบุคคลสงบแต่ดึงดูดใจ ส่วนยอห์นเขียนทีหลังและชัดเจนว่าเต็มด้วยหลักความเชื่อทางศาสนา พระเยซูเป็นนบีที่ได้รับการดลใจจากพระเจ้า มีความรักใหญ่หลวงต่อมนุษยชาติทั้งหมด ถูกส่งมาเพื่อทำให้เราตระหนักถึงพระเจ้าคมชัดขึ้นในทุกด้านของชีวิต ท่านพยายามเปิดดวงตาและหัวใจเราให้ตระหนักถึงพระเจ้ามากขึ้น ประเมินตนเองอย่างไม่เห็นแก่ตัวตั้งแต่ความคิดถึงการกระทำ และเพิ่มศรัทธากับความไว้วางใจในพระองค์ เพียงด้วยวิธีนี้ ด้วยศรัทธาและความไว้วางใจที่เรียบง่ายเหมือนเด็ก อาณาจักรของพระเจ้าจึงจะมาบนแผ่นดิน แนวคิดนี้ถูกกล่าวซ้ำหลายครั้งในคำกล่าวที่รายงานจากท่าน ความใกล้ชิดพระเจ้าของท่านเห็นชัดจากพลังที่ได้จากคำอธิษฐาน และอำนาจที่พระเจ้าประทานให้ทำปาฏิหาริย์ แต่แม้มีอำนาจทั้งหมดและแสดงสิ่งมหัศจรรย์ของพระเจ้า ท่านก็ไม่เคยประกาศว่าตนเป็นพระบุตร ในความหมายของคำว่า ‘บุตร’ ที่พระเยซูใช้ เราทุกคนเป็นบุตรของพระเจ้า เป็นบุตรชายและหญิงของพระองค์บนแผ่นดิน และในความหมายนี้ ท่านสอนผู้คนให้สวดว่า ‘พระบิดาของเราผู้สถิตในสวรรค์’

    จากถ้อยคำทั้งหมดที่ท่านพูดหรือคงจะพูดในการสั่งสอน มีเพียงน้อยนิดอย่างน่าเสียดายที่ถูกบันทึกไว้ และไม่ใช่ทั้งหมดที่น่าเชื่อถือ ดูเหมือนพระเยซูจะใส่ใจคนยากจน ผู้ถูกกดขี่ ผู้ถูกขับออกจากสังคม และคนป่วยเป็นหลัก ท่านไม่ยอมรับถ้อยคำศาสนาแบบเสแสร้งและไร้ความหมายของผู้ที่เรียกกันว่า ‘เคร่งศาสนา’ คำเชิญชวนของท่านมุ่งสู่หัวใจมนุษย์ และเนื้อหาคือมนุษยธรรมกับความรัก ท่านตั้งใจจะก่อตั้งคริสตจักรหรือ ดิฉันเชื่อว่าตั้งใจ แต่ไม่ใช่ในความหมายของคริสตจักรที่เราเห็นทุกวันนี้ พระเยซูมีทั้งด้านปฏิบัติและด้านจิตวิญญาณ ดิฉันเชื่อว่าท่านต้องการสร้างสังคมของผู้มีศรัทธาต่อพระเจ้าที่ผูกพันกัน โดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติหรือความเชื่อ เป็นความสัมพันธ์ที่ดูแลกันเหมือนครอบครัวภายใต้ทางนำของพระเจ้า ไม่เห็นชัดจากคำสอนว่าท่านถือว่าตนเป็นแสงเจิดจ้าอันยิ่งใหญ่ในกระบวนการนี้ ท่านมักถือว่าตนเป็นเครื่องมือในพระหัตถ์ของพระเจ้ามากกว่า

    เมื่อยกพระเยซูขึ้นสู่ความสูงส่งจนไม่น่าเชื่อ ผู้ติดตามคริสเตียนยุคแรกก็นำปัญหาไม่สิ้นสุดเรื่องการอธิบายการตรึงกางเขนในทางทฤษฎีมาสู่ตนเอง จากนั้นเกิดหลักคำสอนเรื่องผู้รับใช้ที่ทนทุกข์ ซึ่งนำมาจากตัวบทโบราณของยิวและกล่าวถึงในอิสยาห์ หลักคำสอนเรื่องการบูชายัญเพื่อบาปมนุษย์ และความเป็นเอกสิทธิ์ของพระเยซูที่ตามมา ซึ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อคริสเตียนยุคแรก ผู้บูชาเทพเจ้าหลายองค์อาจภักดีต่อ ‘เทพเจ้า’ หลายองค์เท่ากันได้ แต่ในคริสต์ศาสนาเป็นเช่นนั้นไม่ได้ คริสเตียนหวังความรอดได้ด้วยศรัทธาในพระเยซูเท่านั้น ด้วยการยอมรับการตายของท่านเพื่อบาปมนุษย์เท่านั้น และด้วยความเชื่อในการฟื้นคืนพระชนม์เท่านั้น — เพราะในฐานะพระบุตร พระเจ้าต้องทรงยกท่านขึ้นอีก — จึงจะหวังสวรรค์ได้ ทางอื่นคือความตาย แม้สิ่งนี้จะวางพระเยซูไว้ระหว่างพระเจ้ากับผู้คนอย่างสิ้นเชิง ซึ่งไม่ใช่สถานะที่ท่านเคยอยู่ระหว่างมีชีวิตบนโลก

    หลักคำสอนซ้อนกับหลักคำสอนจนพันกัน และในประวัติคริสตจักรเราพบการประชุม ทฤษฎี และข้อถกเถียงไม่สิ้นสุดเกี่ยวกับธรรมชาติพระเยซู ในความเป็นจริง ท่านกลายเป็นบุคคลที่จับต้องได้น้อยลง และเหมือนสิ่งมีชีวิตกึ่งจิตวิญญาณเหนือโลกมากขึ้น ถูกห่อหุ้มด้วยหลักคำสอนและความเชื่อไม่จบสิ้น ห่างไกลจากบุคคลเรียบง่ายและอ่อนโยนที่พระเจ้าทรงใส่อำนาจมากมายไว้ เพื่อปลุกความตระหนักในหมู่ผู้คน แล้วคริสตจักรไม่ได้ทำให้เป้าหมายของพระเยซูเอง คือความเรียบง่าย ต้องพ่ายแพ้ไปหรือ

    ใน ‘ตรีเอกานุภาพ’ คือพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราอาจพบจุดสูงสุดของความพยายามของผู้แสวงหา ‘ความเหนือกว่า’ ในการแสดงออกทางศาสนา และได้ผลเป็นปริศนาที่คริสเตียนน้อยคนในปัจจุบันอธิบายได้อย่างเพียงพอ

    วิญญาณของพระเจ้ามีความจริงในยุคโมเสสและอับราฮัมเช่นเดียวกับยุคนบีมุหัมมัด — ขอความสันติและความจำเริญจงมีแด่ท่าน — ไม่จำเป็นต้องถูกจำกัดในสามเหลี่ยมที่ ‘มนุษย์สร้าง’ และพระเยซูก็ไม่ได้ผูกตนเข้ากับทฤษฎีเช่นนี้

    เป็นเรื่องน่าเศร้าที่เมื่ออิสลามมาถึง คริสเตียนรู้สึกว่าเห็นการมาของ ‘นบีปลอม’ หรือปฏิปักษ์พระคริสต์ที่กล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ของยอห์นในพันธสัญญาใหม่ น่าเศร้ายิ่งกว่านั้นที่มีผู้มอบคำแปลอัลกุรอานให้ขุนนางผู้จัดสงครามครูเสดครั้งที่สองต่อต้านมุสลิมอ่าน แต่เขากลับปัดทิ้ง น่าเศร้าเพราะสะท้อนท่าทีต่ออิสลามที่ยังเห็นถึงปัจจุบัน ถูกทำให้คงอยู่ผ่านประวัติสงครามครูเสดและตั้งอยู่บนความไม่รู้อย่างสิ้นเชิง ถึงเวลาแล้วที่มุสลิมจะแสดงศรัทธาของตนอย่างมั่นคง และคริสเตียนอย่างน้อยก็เต็มใจรู้ความหมายของอิสลาม ดิฉันมั่นใจว่าสำหรับจิตวิญญาณที่กระหายความจริงจำนวนมาก อิสลามและคำสอนจะเป็นเหมือนลำธารจากภูเขาในทะเลทราย

    วัสสลาม

    ด้วยความจริงใจ

    ซะฮ์รา อะซีซ (นาง)

    ลิงก์เกี่ยวกับหัวข้อนี้:
    จุดประสงค์ของการสร้าง
    ทำไมเราจึงถูกสร้าง
    จุดประสงค์ของการมีอยู่ของคุณ (เสียง)
    จุดประสงค์ของชีวิต โดย บิลาล ฟิลิปส์
    พระเยซูเป็นพระเจ้าที่สมบูรณ์และมนุษย์ที่สมบูรณ์ในเวลาเดียวกันหรือ
    สนทนากับคริสเตียน: ความเป็นหนึ่งของพระเจ้าคือสาส์นของพระเยซูและนบีทั้งหมด ขอความสันติจงมีแด่พวกท่าน
    สนทนากับคริสเตียนเรื่องหลักคำสอนการไถ่บาป
    ความเป็นหนึ่งของพระเจ้า (อัลลอฮฺ): ทางออกของข้อถกเถียงตรีเอกานุภาพ
    พระเยซูเป็นองค์เดียวกับพระเจ้าหรือไม่
    พระเจ้าทรงกลายเป็นมนุษย์หรือ โดย บิลาล ฟิลิปส์
    ธรรมชาติของพระองค์คืออะไร พระเจ้าในคริสต์ศาสนา โดย นาญีย์ อัล-อัรฟัจญ์ (PDF)
    สาส์นที่แท้จริงของพระเยซูคริสต์ โดย ดร. บิลาล ฟิลิปส์
    ใครคิดค้นตรีเอกานุภาพ

     

    บทความเกี่ยวกับอิสลาม   ด้านบน